Po śmierci matki Elza rzuca się w wir pracy, nie pozwalając sobie na przeżycie żałoby. Dopiero atak paniki daje jej impuls do zatrzymania się oraz dalekiej podróży.
Po śmierci matki Elsa, pracująca jako reżyserka reklam, całkowicie oddaje się pracy, próbując w ten sposób poradzić sobie ze stratą. Gdy silne migreny zmuszają ją do zatrzymania się, decyduje się na wyjazd na Lanzarote podczas długiego weekendu z okazji Dnia Konstytucji w 2004 roku. Towarzyszy jej przyjaciółka Patricia, a jej partner Bonifacio, striptizer i strażak, zostaje w Madrycie. W poszukiwaniu twórczego impulsu Elsa zaczyna inspirować się prywatnymi dramatami osób z jej otoczenia, traktując je jako materiał do pracy.